Podręcznik wersja PDF (6MB) - pełny podręcznik zapisany w PDF i spakowany WinRarem. Zajmuje dużo ze względu na zachowaną dobrą jakość ilustracji.
Podręcznik wersja DOC (2MB) - wersja w formacie DOC, także spakowana WinRarem, zawiera wszystkie ilustracje w dobrej jakości. Pod Open.Office.Org Pl źle otwierają się rysunki (złe kolory i jakość). Można otwierać za pomocą Word Viewera.
Trzy medaliony dla elfich meneli pod rozdartym dachem,
Trzy dla starych krasnali z kamiennymi łbami,
Trzy dla alkoholików, ludzi trunkom podległym,
Jeden dla Eustachego na bujanym krześle
W Bardzo Starym Mieście, gdzie zaległy śmieci,
Jeden, by wszystkich oszukać, Jeden, by wszystkie zagarnąć
W swe łapczywe dłonie i w kuferku zamknąć,
W domu Eustachego, gdzie zaległy śmieci.
[wierszyk by mgs]
Wiele wieków temu w Zacofanych KrainachTM żył pewien mag o imieniu Eustachy. Miał wiele kompleksów na punkcie licznych posiadanych wad. Wszyscy wyśmiewali się z jego niskiego wzrostu, krzywych nóg, złej wymowy. Znosił to przez wiele długich lat, ale w końcu nie wytrzymał i postanowił, że musi zmienić obecną sytuację. Na początku próbował trenować, żeby swoją posturą przyćmić liczne ułomności. Nie powiodło się to, gdyż już po pięciu minutach intensywnych ćwiczeń, Eustachego trzeba było odwieźć do szpitala z powodu przemęczenia i ogólnego wyczerpania organizmu. Wiedział już, że w ten sposób sobie nie pomoże.
Załamany, po kilkudniowym pobycie w szpitalu, wpadł na genialny pomysł: przecież może, korzystając ze swej mocy, dodać sobie zalet i zredukować wady! Lecz nie było to takie proste, jak początkowo myślał.
Po wielu nieudanych próbach, postanowił poprosić kogoś o pomoc. Zebrał więc w jednym miejscu dziesiątkę najlepszych magów w okolicy i poprosił ich, żeby stworzyli artefakty, mogące uczynić go najpotężniejszym człowiekiem na świecie. W normalnych okolicznościach magowie oczywiście nie zgodziliby się na to. Tak się jednak złożyło, że wszyscy posiadali pewną subtelną przywarę. Byli mianowicie uzależnieni od napojów wyskokowych wszelakiego rodzaju i jak to w życiu bywa, brakowało im pieniędzy na ulubione trunki.
Eustachy, wiedząc o alkoholiźmie magów obiecał im dostarczenie trzydziestu beczek najlepszego wina. Czarownicy, nie mogąc przepuścić takiej okazji, zgodzili się błyskawicznie. Powiedzieli Eustachemu, że w sporządzeniu artefaktów będzie potrzebna jego pomoc - nie tak dawno temu natknęli się w magicznych księgach na wzmiankę o jedenastu przedmiotach, posiadających życiodajną siłę.
Każdy musi być odnaleziony przez innego człowieka i z każdego tenże człowiek ma sporządzić medalion, dający jedną z jedenastu magicznych umiejętności. Poszukiwania przedmiotów trwały trzy lata, a kolejne trzy wytworzenie z nich medalionów. W tym czasie magowie wiele myśleli o mocy, którą mogą dać artefakty i postanowili, że taka potęga w rękach jednego człowieka, to stanowczo za dużo. Eustachy, po długim namyśle zgodził się z nimi i przystał na pomysł, że każdy dostanie ten medalion, który stworzył własnoręcznie.
Szybko jednak zmienił zdanie, gdy poznał moc swojego artefaktu. Posiadał bowiem Ozumę, dającą moc niewidzialności. Uznał, że przy jej pomocy ukradnie innym magom ich moce.
Wszystko zostało dokładnie zaplanowane. W nocy, kiedy magowie spali po całodziennej libacji, Eustachy wkradł się do ich meliny. Nie wiedział jednak, że medalion nie daje całkowitej niewidzialności. Widać bowiem było oczy swobodnie unoszące w powietrzu, a że w przypadku czarownika Eustachego były dość wyłupiaste, można je było dostrzec z daleka. Gdy tylko podszedł do Simona, ten raptownie zbudził się usłyszawszy jakiś hałas.
Okazało się, że mag posiadał Urnię, amulet trzeźwego umysłu, i wino nie podziałało na niego tak, jak powinno. Eustachy nie zdążył się odwrócić, gdy Simon rzucił na niego zaklęcie paraliżujące, powalając w ten sposób na ziemię. Mag ocknął się rankiem, gdy wszyscy czarownicy byli z grubsza trzeźwi. Zauważył, że zabrano mu Ozumę i ułożono razem z innymi medalionami w szkatułce na środku stołu. Wszyscy z napięciem wpatrywali się w szkatułkę i mamrotali pod nosem słowa w dziwnym języku.
W pewnym momencie medaliony zaczęły świecić a potem po kolei zniknęły. Gdy tylko ostatni (Ozuma) wyparował, magowie opadli ciężko na stojące nieopodal kanapy i fotele, po czym wyciągnęli flaszkę wina marki MAG i poczęli zdrowo z niej pociągać, w ogóle nie zwracając uwagi na Eustachego.
Czarownika trochę to zdenerwowało, więc zapytał się najbliższego z magów, co stało się z medalionami i co zamierzają z nim zrobić. Zapytany odparł, że dziesięciu magów zgodnie uznało, że medaliony są zbyt niebezpieczne, żeby pozostały w jednym miejscu, więc rozesłali je po całych Zacofanych KrainachTM, a Eustachego, za próbę kradzieży, zamierzają wrzucić do destylarni i przerobić na bimber. Czarownik, nic nie mogąc na to poradzić, czekał na swój marny koniec, mając nadzieję, że magowie w najbliższym czasie staną się abstynentami.
